Print

Μια ιστορική στιγμή για το Αίγιο Για να γνωρίζουν οι νεώτεροι

Συντάκτης: Νέοι Καιροί εν Αιγίω.

Υπήρξαν άνθρωποι που στη διαδρομή τους ήσαν αφανείς και δίχως φανφάρες και φιγούρες, προσφέροντας στον τόπο τους πάρα πολλά!

Οι νεώτεροι όμως δεν γνωρίζουν και είναι εύλογο!

Τώρα όμως απολαμβάνουν τις ομορφιές της παραλιακής ζώνης.

Μία από τις μεγάλες προσφορές του περιβαλλοντολόγου Ηλία Δημ. Ασπρούκου στη γενέθλια πόλη του, ήταν το ότι κατά τη διάρκεια της θητείας του ως Δ/ντής Γρ. Υπουργού Δημ. Έργων, μεσολάβησε δυναμικά για να δοθεί στο Αίγιο για πρώτη φορά ένα τόσο μεγάλο ποσό για την κατεδάφιση των ετοιμόρροπων και επικίνδυνων αποθηκών στο λιμάνι, που ήσαν στέκι νυχτερίδων και ποντικών από τα σκουπίδια!

Έτσι διαμορφώθηκε ο συγκεκριμένος χώρος σε χώρο Αναψυχής Περιπάτου και ομόρφυνε ο περιβάλλων χώρος στην παραλία.

Το παρακάτω κείμενο έγραψε ο Μιχάλης Πυργάκης Μηχανικός- π. Δημοτικός και Νομαρχιακός Σύμβουλος και μεγάλος γνώστης των πεπραγμένων της εποχής εκείνης.

ΠΑΡΑΛΙΑΚΗ ΖΩΝΗ ΑΙΓΙΟΥ

Για να θυμούνται οι παλαιοί και να γνωρίζουν οι νέοι μας, οι σταφιδαποθήκες που αναπτύσσονταν κατά μήκος της παραλιακής ζώνης, μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, είχαν εγκαταλειφθεί από τους φερόμενους ιδιοκτήτες και ο χώρος αυτός, αντί να φροντίσουν οι ίδιοι να αξιοποιηθεί, είχε γίνει χώρος εκτροφής ποντικιών και άλλων εντόμων, εστία κινδύνων για την υγεία των συμπολιτών μας. Αυτά έγραφαν τα τοπικά μέσα ενημέρωσης (περίοδος 1955-1974).

   

Στην Παραλιακή Ζώνη, Ο Δήμαρχος Γ.Παναγόπουλος εκφωνεί τον αείμνηστο Υπουργό Ν.Ζαρντινίδη παρουσία του Σεβασμιωτάτου κ.κ. Αμβροσίου, και του Γεν.Γραμματέα κ.Αρ.Τσιπλάκου

Το έτος 1975, το τότε Δημ. Συμβούλιο με μπροστάρη τον αείμνηστο Δήμαρχο Γεώργιο Παναγόπουλο, αποφάσισε να παρέμβει και η περιοχή αυτή μήκους 1500 μ. από το Ιερό προσκύνημα «ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΡΥΠΗΤΗ» έως τον Σ.Σ. Αιγίου να μετατραπεί, από οικοδομήσιμος χώρος που ήταν, σε χώρο πρασίνου και αναψυχής, με απώτερο σκοπό, η πόλη μας να φύγει από τη στασιμότητα και ν’ αναδειχτεί τουριστική πόλη.

Είναι γεγονός ότι υπήρχαν οι βάσεις για την αξιοποίηση αυτή, αφού στην περιοχή υπάρχουν ιστορικά και θρησκευτικά μνημεία, όπως είναι ο πλάτανος του Παυσανία, οι Δώδεκα Βρύσες Ενετοκρατίας, το ΙΕΡΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ «ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΡΥΠΗΤΗ», το φυσικό κάλλος της περιοχής, η αναβίωση του Άλσους Ομαγυρίου Διός κ.α., που θα αναδείκνυαν την πόλη μας ως ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ, με εξαίρετο ενδιαφέρον ντόπιων και ξένων επισκεπτών.

Αφού τηρήθηκαν οι νόμιμες διαδικασίες, το όραμα του τότε Δημάρχου και του Δημ. Συμβουλίου για να υλοποιηθεί ήταν να βρεθούν τα χρήματα για να αποζημιωθούν οι φερόμενοι ιδιοκτήτες και όλα τα ακίνητα να περιέλθουν στην κυριότητα του Δήμου μας.

Ως εκ της θέσεώς μου(συνεχίζει ο Κος Μ.Πυργάκης), εγνώριζα ότι η σκέψη του τότε Δημάρχου ήταν, όταν όλα τ’ ακίνητα θα έρχονταν στην κυριότητα του Δήμου μας, θα προσκαλούσε διακεκριμένους επιστήμονες της ΣΧΟΛΗΣ ΚΑΛΩΝ ΤΕΧΝΩΝ του Ε.Μ.Π., ν’ αξιολογήσουν ποια κτίρια ήσαν αξιόλογα για διατήρηση και τ’ άλλα θα κατεδαφίζονταν.

Ο Δήμος μας δεν είχε χρήματα ν’ αποζημιώσει όλα τ’ ακίνητα της παραλιακής ζώνης, γι’ αυτό ο τότε Δήμαρχος επιστράτευσε συμπολίτες μας που κατείχαν καλές θέσεις σε διάφορα Υπουργεία, τους ενημέρωσε για το μεγαλόπνοο έργο για την πόλη μας και ζήτησε την βοήθειά τους.

Για καλή τύχη των συμπολιτών μας και της τότε Δημοτικής Αρχής, Δ/ντής του Γραφείου του Υ/Δ Έργων Ν. Ζαρτινίδη ήταν ο Αιγιολάτρης συμπολίτης μας, κ. ΑΣΠΡΟΥΚΟΣ ΗΛΙΑΣ, ο οποίος πήρε όλο το βάρος επάνω του, ενημέρωσε τους υπηρεσιακούς παράγοντες και τον Υπουργό του, ότι το έργο αυτό είναι έργον κοινής ωφέλειας για την περιοχή μας, αφού θ’ αναδείξει πρόσθετα ιστορικά και θρησκευτικά μνημεία και το Υπουργείο Δημ. Έργων ανέλαβε την χρηματοδότηση του έργου που, για την εποχή εκείνη (1978) ήταν μεγάλο χρηματικό ποσόν.

Ο Περιβαλλοντολόγος 

κ. Ασπρούκος Ηλίας

Δεν ολοκληρώθηκε η απαλλοτρίωση των ακινήτων, διότι μερικοί ιδιοκτήτες δεν συμφώνησαν με την αξία των ακινήτων που είχε καθορίσει η Εκτιμητική Επιτροπή, οι οποίοι προσέφυγαν στα πολιτικά Δικαστήρια, επέτυχαν πολύ μεγάλες τιμές για τ’ ακίνητά τους και έτσι δεν έφτασαν τα χρήματα που είχε δώσει το Υπουργείο Δημοσίων Έργων, ενώ απαλλοτριώθηκαν τα περισσότερα ακίνητα των οποίων οι ιδιοκτήτες απεδέχθησαν την αξία της Εκτιμητικής Επιτροπής.

Παράλληλα, τελείωσε η 4ετία της Δημοτικής Αρχής (1978) και οι συμπολίτες μας δεν τον εξέλεξαν και πάλι Δήμαρχο (τον αείμνηστο Παναγόπουλο).

Έτσι οι μετέπειτα Δημ. Αρχές, το έργο αυτό δεν ήταν της προτεραιότητάς των και η περιοχή αυτή έμεινε, όπως τη γνωρίζουμε σήμερα και εάν δεν υπήρχε η απαλλοτρίωσης από την τότε Δημ. Αρχή, όπου μετέπειτα διαμορφώθηκε σε χώρο πρασίνου και αναψυχής, είναι δυνατόν να φανταστεί καθένας μας πως θα ήταν η παραλιακή ζώνη.

Λέγεται ότι, η τότε Δημ. Αρχή (1978) κατεδάφισε πολλά αξιόλογα κτίρια που είχαν απαλλοτριωθεί. Αυτό δεν είναι αληθές, το μαρτυρούν Δημόσια έγγραφα πότε κατεδαφίστηκαν, δηλαδή μετέπειτα της Δημαρχίας Γ. Παναγοπούλου, τη μόνη οικοδομή όπου έγινε έναρξη της κατεδάφισης ήταν μία ετοιμόρροπη αποθήκη, ιδιοκτησίας Κουνάνη, έμπροσθεν της λιμενοβραχίονος την τελευταία ημέρα της Δημαρχίας του και κανένα άλλο.

Τέλος, μετά την Δημαρχία Παναγόπουλου, μερικοί συμπολίτες αγόρασαν μη  αποζημιωθέντα ακίνητα για ίδιον όφελος, επωφελούμενοι της αδιαφορίας των μετέπειτα Δημ. Αρχών της πόλης μας, αν και γνώριζαν ότι ο χώρος αυτός, προβλέπονταν με Διάταγμα, χώρος πρασίνου και αναψυχής.

Ο Δικαστής Ν. ΚΕΛΛΥ, μας χαρακτήρισε με λίγα λόγια:

«Παράδοξο πλάσμα ο Έλληνας, ατίθασο, περίεργο, ημίκαλο, ημίκακο με αβέβαιες διαθέσεις, εγωπαθές και σοφόμερο και αποδείχτηκε κατώτερος των περιστάσεων, παρότι από άποψη διανοητική κατέχει πάντοτε τα πρωτεία».

Ας μας κρίνουν οι νεώτεροι συμπολίτες μας, γιατί το όραμα του τότε Δημάρχου εγκαταλείφθηκε.

 

Την επιστολή αυτή την απευθύνουμε στον συμπολίτη μας κ. Ηλία Ασπρούκο, για να γνωρίζουν οι συμπολίτες μας ότι η βοήθειά του ήταν σημαντική για να απολαμβάνουμε εμείς σήμερα τον χώρο αυτό και προσωπικά τον ευχαριστούμε για την αγάπη του προς την πόλη μας και τους Αιγιώτες.

 

Πότε αυτή η πόλη τίμησε αυτόν τον Υπουργό που υλοποίησε το μεγαλύτερο όραμα της θητείας του αείμνηστου Δημάρχου Παναγόπουλου όπως μου ανέφερε σε προσωπική μας κουβέντα και ο αγαπητός ποιμενάρχης μας κ.κ. Αμβρόσιος;

Πότε το Αίγιο τίμησε τους πραγματικούς απογόνους εν ζωή του Ανδρέα Λόντου; 

Ποτέ αγαπητοί μου συμπολίτες γιατί αρκούμεθα σε πανηγύρια με την Θώδη και άλλους σημερινούς μπουζουκοπατέρες.

Μία πόλη δεν αναβαθμίζεται με τα μπουζούκια αλλά με ιστορικά γεγονότα όπως και με αυτά που προσφέρει τα οποία δείχνουν και την ποιότητά της. 

Οι Συνδημότες

Σπυρόπουλος Σπύρος του Νικολάου (Έμπορος)

Σπυρόπουλος Βασίλης του Μιχαήλ(Έμπορος)

Χριστόπουλος Βασίλης του Θεοφάνους (Δημ. Σύμβουλος & Αντιπρόεδρος Λιμενικού Ταμείου)

Γούτος Χρήστος (Οδοντίατρος)-

Μπουγάς Κωνσταντίνος του Παναγιώτη (Εκπαιδευτικός)

Τζάκης Γεώργιος του Θεοφάνη (Παροχή Υπηρεσιών Πάρκινγκ)

Πλέσσας Δημήτρης (Εστιάτορας)

Βλάχος Βασίλης (Έμπορος)

Χρονοπούλου Μαίρη κατέχει την Γ.Γ Εμπορικού Συλλόγου Αιγίου

Χαμούζα Κατερίνα

Τσαχρίδου Σοφία.

Έπονται και άλλοι υπογράφοντες.

Λίγα λόγια για το συντάκτη του άρθρου
Author: Νέοι Καιροί εν ΑιγίωEmail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Σχετικά

Συνεργάτες

                                                

 

         ΑΙΓΙΟ   ΑΙΓΙΑΛΕΙΑ                Classy & Fabulous

                             

Έντυπος και Ηλεκτρονικός Τύπος