Εδώ η μεσαία τάξη … εκεί η μεσαία τάξη

 … που πήγε η μεσαία τάξη;

Πριν λίγες μέρες είδα στις ειδήσεις ότι ο Χουλιαράκης δήλωσε με περίσσιο θράσος ότι «η υπερφορολόγηση της μεσαίας τάξης είναι συνειδητή επιλογή». Σιώπα καλέ και εγώ που νόμιζα ότι οι άνθρωποι λυπούνται αφάνταστα που μας φορολογούν και δεν το κάνουν επίτηδες. Κάπου εδώ γελάμε. 

Μα φυσικά συνειδητή είναι η επιλογή για εξίσωση προς τα κάτω.

Η πραγματικότητα είναι πως η κυβέρνηση με την πολιτική που ασκεί δεν δίνει δεκάρα για την μεσαία τάξη, γιατί πολύ απλά δεν την αφορά. Προσπαθεί να κερδίσει τον πτωχευμένο λαό μοιράζοντας τα ευτελή ποσά ως ελεημοσύνη, προσπαθεί να κερδίσει τους συνταξιούχους δίνοντας τους αντίδωρα και τους δημοσίους υπαλλήλους τάζοντας τους λαγούς με πετραχήλια. Αλλά η μεσαία τάξη παραμένει ανύπαρκτη και τροχοπέδη στα κακά σχέδια της κυβέρνησης. Έχεις σπίτι; Έχεις ένα καλό αυτοκίνητο; Ζεις μιας καλή ζωή; Είσαι αδικαιολόγητος που λέει και μια διαφήμιση. Θα πρέπει να πας λίγο πιο κάτω, να ακουμπήσεις το πάτωμα γιατί στη χώρα που κυβερνούν οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ η μεσαία τάξη δεν πρέπει να υπάρχει.

«Μία ισχυρή μεσαία τάξη είναι προϋπόθεση για την επιβίωση της Δημοκρατίας» έλεγε ο Αριστοτέλης. Σε μια κοινωνία όπου δικηγόροι, επιτηδευματίες, έμποροι, ιατροί, μηχανικοί και επιχειρηματίες στήνονται στις ουρές του ΟΑΕΔ κανείς δεν μπορεί να μιλάει για ζώσα μεσαία τάξη.

Μεσαία τάξη είναι οι λεγόμενοι «νοικοκυραίοι». Η μεσαία τάξη πρέπει να είναι η πολυ