Ευχαριστήριο Βούλας Μέμου

Ένα φεγγάρι του Αυγούστου, δικό μου, στο χωριό μου..

ΤΟ ΣΚΕΠΑΣΤΟ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ.

«το αίμα θα σε οδηγήσει εκεί που ανήκεις» έλεγε ο Γιώργος Ιωάννου και σίγουρα το αίμα ξέρει τα μονοπάτια που περπάτησες και σε έκαναν κοινωνό της ζωής.

Έτσι άγγιξα τους παλμούς της καρδιάς μου και καταστάλαξα το όνειρο, εκεί στην γη που πρωτοείδα το φως της ζωής, στο χωριό μου. Στον δικό μου τόπο, που δεν άλλαξε τις εικόνες όσα χρόνια και αν πέρασαν.

Γ’ Παγκόσμιο βραβείο ποίησης στην Αμφικτιονία Ελληνισμού .

Έπαινο στους Δελφικούς αγώνες ποίησης 2016.

Τούτα τα βραβεία που πήρα ανήκαν στο χωριό μου. Εκεί που μυήθηκα ανάγνωση και γραφή και διάβασα τους πρώτους μου στίχους.

Θυμάμαι τον δάσκαλό μου τον Αλέκο τον Βγενόπουλο να με παροτρύνει, ξεπεταρούδι ακόμα εγώ, διέκρινε, ότι κάτι μπορώ να πω, με διαφορετικό τρόπο γραφής.

Θυμάμαι τον γείτονά μου τον Γιώργο τον Κουρμπέτη που μου χάρισε την πρώτη ποιητική συλλογή.

Μεροκαματιάρης ο πατέρας μου, πού περίσσευμα για τέτοια βιβλία;

Πού αλλού, λοιπόν μπορούσα να εναποθέσω τις διακρίσεις που απέσπασα, σε διαγωνισμούς ποίησης;

Ο σύλλογος του Σκεπαστού, μου αφιέρωσε μια Αυγουστιάτικη βραδιά, με αφορμή την παράδοση των βραβείων στο Σύλλογο.

Την βραδιά πλαισίωνε με κλασική μουσική, η φιλαρμονική του δήμου Καλαβρύτων.

Ο μαέστρος Γιώργος Μπαμπαράκος έδωσε τον καλύτερο εαυτό του με τις επιλογές του και τα παιδιά, κράτησαν το επίπεδο, πολύ ψηλά.