Το Ημερολόγιό μου

ΔΩΡΑ ΚΟΥΒΕΛΗ

Αγαπημένοι μας φίλοι,

Η κ. Οικονομοπούλου Μαρία, Μηχανικός από την Ακράτα μας έκανε τη τιμή να μας παραχωρήσει το προσωπικό ημερολόγιο της Δώρας Κουβέλης μητέρας της, που ως ανήσυχος και ευφυέστατος χαρακτήρας (κρίνοντας από τα γραφόμενά της) , αφηγείται τις μέρες της Γερμανικής Κατοχής και όχι μόνο με το πάθος και τον αφθορμητισμό που διακρίνει ένα γυμνασιοκόριτσο της εποχής εκείνης. Πάνω απ’ όλα όμως διακρίναμε τη φλόγα, την Αγάπη για την Πατρίδα που είχε μέσα της.

Ευχαριστούμε λοιπόν δημόσια την κ. Οικονομοπούλου για την ευγενική της χειρονομία να μας εμπιστευτεί κάτι τόσο πολύτιμο.

Νέοι Καιροί εν Αιγίω 

ΔΩΡΑ ΚΟΥΒΕΛΗ

Το Ημερολόγιό μου

Από 1941-1-6 έως 

1η Ιουνίου Κυριακή 1941

Σήμερα είναι μια μέρα που θυμίζει τις Αυγουστιάτικες μέρες του καλοκαιριού…

Ω!, τι χαρούμενη μέρα… να ήμουνα κι εγώ χαρούμενη … αλλά δυστυχώς η μαύρη σκλαβιά δεν αφήνει τον άνθρωπο να χαρεί.  Δεν μπορεί σήμερα να είμαι χαρούμενη γιατί στην Ελληνική Κρήτη, κάτω κει στο γενναίο νησί, γίνεται σφαγή …

Οι Γερμανοί που είναι αχόρταγοι στας κατακτήσεις τους πολεμάν για να πάρουν και το τελευταίο κομμάτι ελληνικής γής. Αλλά οι Κρήτες μαζί με τους συμμάχους Άγγλους πολεμούν, πολεμούν γενναία για να διατηρήσουν την ελευθεριά τους,  αλλά πόσο δύσκολο είναι … πολεμούν με μια αυτοκρατορία … ΄Εχουν 10 μέρες που αντιστέκονται γυναίκες,  άνδρες,  παιδιά με τις πέτρες,  τα μαχαίρια σφάζουν αλύπητα τους αλεξιπτωτιστάς αλλά αυτοί δεν σώνονται,  είναι άπειροι …

Αλλά γιατί είμαι τόσο απαισιόδοξη; Γιατί; Αφού οι Κρήτες γράφουν τις πιο χρυσές σελίδες της ιστορίας μας,  αφού όλου του κόσμου τα βλέμματα είναι εστραμμένα προς την ηρωϊκήν Κρήτην,  αφού σε κανένα άλλο μέρος δεν ηύραν οι Γερμανοί τόση αντίσταση όσο στην Κρήτη.  Ναι, αυτά πρέπει να μου αρκούν αφού τα αδέλφια μας οι Κρήτες ενεφάνησαν αντάξια των προγόνων μας,  πρέπει να είμαι υπερήφανη που η Ελλάς δεν πέθανε,  ζει και θα ζει.

Όλα αυτά σκέπτουμαι … αλλά δεν πρέπει όλο να σκέπτουμαι,  πρέπει να διαβάσω κανένα μάθημα γιατί τα σχολεία ανοίγουν στις 10 του μηνός.

Θα διαβάσω και έπειτα θα πάω να πάρω τον αέρα μου…

3η Ιουνίου Τρίτη

Αλήθεια! 3η Ιουνίου,  10η ώρα πρωϊνή κι εγώ ευρίσκομαι εδώ, σπίτι μου, ενώ πέρυσι καθώς και άλλες χρονιές ευρισκόμουνα καθισμένη επάνω στο μαθητικό θρανίο και άκουγα τον κ. καθηγητή … πόση διαφορά αλήθεια! Πέρυσι είμαστε ελεύθεροι ενώ εφέτος …

Πέρυσι είμαστε όλοι εδώ,  ενώ τώρα οι γονείς μου,  ο αδελφούλης μου λείπουν …

Κάθουμαι  κι αναπολώ την περυσινήν αυτή μέρα που όλος ο κόσμος χαμογελούσε μέσα στην ειρήνη,  που είχαμε όλα τα καλά μας … και πώς τα χάσαμε τόσο γρήγορα … και όλα αυτά για τις φιλοδοξίες μερικών ανθρώπων που δεν λείπουν ποτέ από τον κόσμο.

Οσο κι εάν επερίμεναν την πτώσιν της Κρήτης,  σήμερα που τ’  άκουσα λυπήθηκα πολύ.

Σε τι κατάσταση θα ευρίσκονται άραγε οι Κρήτες! ΄Ολη η Κρήτη είναι ερείπιο από τους βομβαρδισμούς και γεμάτη πτώματα!  Και το χειρότερο,  υπόδουλος αυτός ο γενναίος λαός,  όπως κι εμείς οι υπόλοιποι ΄Ελληνες.  Πάει χάθηκε και η Κρήτη αλλά η ελληνική ψυχή δεν πέθανε,  ελπίζει,  περιμένει την ημέρα που θα σηκώσουμε την σημαίαν της επαναστάσεως,  ελπίζει στην δύναμη του Θεού και των συμμάχων μας.

Χθες στας Αθήνας μερικοί ΄Ελληνες κατέβασαν την Γερμανική σημαία από την Ακρόπολη.

Οι Γερμανοί εθύμωσαν πολύ γι’ αυτό και απέλυσαν όλους τους αστυφύλακες που ήσαν γύρω.

΄Εχουν πάλι καϋμό που οι ΄Ελληνες δεν τους χαιρετούν και δεν τους καλοδέχονται, απαίτηση που την έχουν …

Οι ΄Ελληνες περιποιούνται τους ΄Αγγλους αιχμαλώτους,  μόλις τους περνούν από τους δρόμους όλοι ο κόσμος τους ρίχνει τσιγάρα, σοκολάτες κλπ.  Οι Γερμανοί βλέποντας ότι βοηθούμετους ΄Αγγλους,  εθύμωσαν και έλαβαν αυστηρότατα μέτρα.  

5η Ιουνίου Πέμπτη

Τώρα είναι βράδυ πια.  Σήμερα επέρασε η ημέρα μου ήσυχα, μονότονα.  Διάβασα αρκετά γιατί την Τρίτη αρχίζουν πάλι τα μαθήματα. 

Θέλω και δεν θέλω, δεν ξέρω τι να πώ,  πάλι να χάσουμε την χρονιά μας δεν το θέλω, αλλά πάλι μέσα στο  καλοκαίρι    διάβασμα…,  λίγο δύσκολο μου φαίνεται, άλλωστε έχουμε ξεσυνηθίσει. ΄Αραγε οι  καθηγηταί θα είναι επιεικείς;  Πιστεύω να είναι γιατί κι αυτούς θα τους επηρεάσει η ζέστη.

Το απόγευμα πήγα περίπατο με την φίλη μου Ελένη και την Ελένη την εξαδέλφη μου και με την κ. Πασπάτη και την Πιπίτσα στην Παραλία. ΄Οταν πηγαίναμε είδαμε δύο κούρσες Γερμανών, δεν μου αρέσουν καθόλου, είναι επειδή δεν τους χωνεύω; Ή επειδή δεν είναι ωραίοι;  Δεν ξέρω. ΄Ηταν ένας μαγευτικός περίπατος,  εγυρίσαμε σιγά-σιγά με το δροσό,  ευχαριστημένες για τον περίπατό μας. 

…. Συνεχίζεται!

Λίγα λόγια για το συντάκτη του άρθρου
Author: Νέοι Καιροί εν ΑιγίωEmail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Σχετικά

Εκτύπωση