Συντάχθηκε από Δέσποινα Γρηγοριάδου

Ως γνωστόν και επιστημονικώς επιβεβαιωμένο, οι Τούρκοι είναι μογγολικό φύλλο. Βρέθηκαν και ρίζωσαν στην Μικρά Ασία εξαιτίας της ανικανότητας των Βυζαντινών.

Τον τελευταίο μισό αιώνα το δυτικίζον κεμαλικό καθεστώς της γείτονος προσπαθεί να εφεύρει διάφορα ιστορικά «στοιχεία» για να αποδείξει ότι οι Τούρκοι είναι… άλλοι από αυτούς που οι επιστήμονες δείχνουν. Με αυτή την λογική ισχυρίζονται ότι ο «Όμηρος» ως… «Ομέρ» είναι Τούρκος, δείχνουν τα αρχαιοελληνικά μνημεία που κατέχουν ως δικά τους και άλλα τέτοια φαιδρά. Σε πολλές περιπτώσεις, η προσπάθεια κλοπής της ελληνικής ιστορίας είναι τόσο προκλητική, που απορεί κάποιος πώς δεν ξεσηκώνονται και οι πέτρες, διότι το ελληνικό κράτος να κινηθεί συντεταγμένα και με σοβαρότητα είναι, λίγο δύσκολο. Έχει άλλα να σκεφθεί, ίσως μάλιστα να φοβάται μήπως και διαταράξει την «ελληνοτουρκική φιλία».

Ένα πρόσφατο επεισόδιο στο σήριαλ «κλοπή της ελληνικής ιστορίας (αυτό δεν παίζεται στα ελληνικά κανάλια)!» με τίτλο «Ο Ηρακλής επιστρέφει στην γενέτειρά του», η τουρκική εφημερίδα «Hurriet» δημοσίευσε άρθρο με αφορμή την επιστροφή Ρωμαϊκού αγάλματος 1.800 ετών που είχε ανακαλυφθεί στα παράλια της Μικράς Ασίας και για 40 χρόνια περίπου βρισκόταν στο Boston Museum των ΗΠΑ.

Στο άρθρο έκτος από την αναφορά πώς το άγαλμα επιστρέφει δικαιωματικά «στην πατρίδα του» (!), παρατίθενται και οι δηλώσεις του Τούρκου υπουργού Πολιτισμού και Τουρισμού) Ertugrul Gunay στο πρακτορείο Anatolia, ο οποίος, αφού εξέφρασε την ικανοποίηση του για την απόδοση του αγάλματος, ήταν λιγότερο… πατριωτικός από την εφημερίδα, δηλώνοντας ότι «η Τουρκία θα συνέχιση να εργάζεται για την επιστροφή των έργων τέχνης που έχουν κλαπεί από την χώρα». Το άγαλμα, που είχε κλαπεί από την περιοχή των παραλίων πριν από 40 χρόνια, επέστρεψε στην Τουρκία με το ίδιο αεροπλάνο με το οποίο επέστρεψε στην Τουρκία από την Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ο πρωθυπουργός της χώρας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Το Μουσείο Καλών Τεχνών της Βοστώνης είχε αποκτήσει το άγαλμα το 1981 μέσω Γερμανού εμπόρου αρχαιοτήτων και έναν χρόνο αργότερα εκτέθηκε κανονικά. Αυτό όμως μέχρι το 2007, που ξεκίνησε η διεκδίκησή του, όποτε αποσύρθηκε.

Το βασικό στοιχείο, με το οποίο κέρδισαν την υπόθεση οι Τούρκοι ήταν το γεγονός ότι το υπόλοιπο μισό του αγάλματος είχε βρεθεί το 1980 στην Πέργη και έκτοτε βρίσκεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αττάλειας.
Το άγαλμα ανήκει στον τύπο του Ηρακλή Farnese ή «Ηρακλή κουρασμένου», όπως λέγεται, και είναι Ρωμαϊκό αντίγραφο του πρωτότυπου έργου του μεγάλου γλύπτη της αρχαιότητας Λύσιππου (4ος π.Χ. αιώνας), ο οποίος είχε φιλοτεχνήσει δύο γλυπτά με θέμα τον ήρωα. Και τα δύο όμως είναι γνωστά σήμερα μόνο χάρις στα Ρωμαϊκά αντίγραφα. Ο γλύπτης σε αυτά τα έργα είχε αποδώσει τον Έλληνα ήρωα μετά από την επιτέλεση των δώδεκα άθλων, με τον Ηρακλή να στηρίζεται επάνω στο Ρόπαλο του κουρασμένος από την προσπάθεια.

Να σημειωθεί πως σε καμία από τις ανακοινώσεις για την επιστροφή του αγάλματος δεν αναφέρεται η ελληνική ιστορία του, ούτε καν η σημασία της τοποθεσίας όπου βρέθηκε. Το μεγάλο ερώτημα είναι πως αποκτήθηκαν όλες αυτές οι αρχαιότητες, άλλα σε αυτό αποφεύγουν να απαντήσουν επί της ουσίας οι πάντες, ενώ οι χώρες απ’ όπου προέρχονται σπάνια ζητούν κάτι πίσω, όπως έγινε πρόσφατα με την Τουρκία πού πήρε πίσω τον μισό Ηρακλή επειδή βρέθηκε ο υπόλοιπος στο έδαφος της και ταυτίστηκε με αυτήν του Μουσείου Βοστώνης.

Έτσι δόθηκε ή ευκαιρία στους Τούρκους να παρουσιάσουν ως… δικό τους τον Ηρακλή, συγχέοντας επίτηδες το άγαλμα με την Ιστορία! Η ελληνική πτέρυγα του Μουσείου περιλαμβάνει σπάνια και ιδιαίτερα αντιπροσωπευτικά εκθέματα της αθλητικής ζωής στην αρχαία Ελλάδα. Μαρμάρινα και ορειχάλκινα αγάλματα αθλητών, συνοδευόμενα από αντικείμενα πού χρησιμοποιούσαν οι αθλητές στα γυμνάσια, στις παλαίστρες και στα στάδια, όπως στλεγγίδες, δίσκοι δισκοβολίας και αλτήρες.

Λίγα λόγια για το συντάκτη του άρθρου

Author: Δέσποινα Γρηγοριάδου Email:dgrigoriadou@neoikairoi.gr

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, στην Ανάληψη.


Κόρη του Φωκίωνος και της Χριστίνας Γρηγοριάδη εκ Κωνσταντινουπόλεως.

-Φοίτησε στο Ελληνοελβετικό δημοτικό Αγλαΐας Σχοινά και στη συνέχεια στο Ελληνογαλλικό κολλέγιο Calamari. Αυτό ήσαν δύο ιστορικά σχολεία της Θεσσαλονίκης.

-Από μικρή είχε μία ιδιαίτερη κλήση στον γραπτό λόγο και πήρε από την Εθνική Τράπεζα το Πρώτο βραβείο στη Θεσσαλονίκη για την έκθεση που έγραψε με θέμα: «Η Αποταμίευση».

-Είχε κλήση επίσης στην Ιστορία, στη Γεωγραφία, με αποτέλεσμα αργότερα να γίνει επίτιμο μέλος του National Geographic.

-Γνωρίζει άριστα Γαλλικά με δίπλωμα από τη Γαλλική Λαϊκή Αποστολή (Μission Laique Francaise).

-Γνωρίζει πολύ καλά Αγγλικά.

-Φοίτησε στο Γερμανικό Ινστιτούτο Goethe αλλά δεν ολοκλήρωσε το εντατικό τμήμα σπουδών, διότι παντρεύτηκε 19 ετών. Είναι αλήθεια ότι τη θλίβει πολύ το γεγονός ότι άφησε τη Γερμανική γλώσσα και το πιάνο που η μητέρα της (πολύ καλή πιανίστα) την εκπαίδευε.

-Από πολύ μικρή ζωγράφιζε, κεντούσε και έγραφε ποιήματα. Σκέπτεται να εκδώσει τη πρώτη ποιητική της συλλογή.

-Από βιώματα που έχει και λόγω της έφεσης της στις ξένες γλώσσες, καταλαβαίνει και Ιταλικά και Τουρκικά, αλλά δυσκολεύεται να μιλήσει! Στόχος της είναι να μάθει και πιστεύει φανατικά στη δια βίου μάθηση.

-Εργάσθηκε στη Γερμανική Καπνεμπορική Εταιρεία Intertab, S.A και στην Αμερικάνικη Καπνεμπορική Εταιρεία Gretoba, S.A, καθώς και στη ΔΕΗ με σύμβαση.

-Μετά διορίσθηκε στο Υπουργείο Δημοσίων Έργων σαν Μεταφράστρια-Διερμηνέας και συνταξιοδοτήθηκε με 22 χρόνια υπηρεσία.

-Είναι παντρεμένη με τον Γεωτεχνικό- Περιβαλλοντολόγο Ηλία Ασπρούκο, προϊστάμενο στο ΥΠΕΧΩΔΕ και έχει μία κόρη τη Χριστίνα, πτυχιούχο Γαλλικής Φιλολογίας, και μία εγγονή 4 ετών τη Μαριάννα.

-Εκλεγόταν επί σειρά ετών με τη ΔΑΚΕ που ήταν ιδρυτικό μέλος στην ΠΟΣΥΠΕΧΩΔΕ (Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Υπουργείου Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημ. Έργων).

-Έλαβε μέρος ως εκλεγμένη σύνεδρος σε 3 συνέδρια της Νέας Δημοκρατίας περισσότερο για αλλαγή απόψεων και λιγότερο από «κομματικό χρέος», δεδομένου ότι διαφωνεί σε πολλά, ιδιαίτερα δε σε γυναικεία θέματα, περιβάλλοντος και εργασιακά!

-Σπούδασε και αποφοίτησε με άριστα Ιστορία Τέχνης, Ιστορία Τέχνης μη Δυτικών Χωρών, Ζωγραφική και Χρωματολογία, Επικοινωνία-Δημόσιες Σχέσεις και Εικαστικό Κόσμημα, στο ATHENS COLLEGE OF FINE ARTS (University of Bolton) και πήρε μέρος σε πολλά σεμινάρια που αφορούν τη Τέχνη. Κάνει συνέχεια οδοιπορικά που αφορούν τη Τέχνη των Λαών και αρθρογραφεί.

-Είναι συνεργάτης στο εφημεριδοπεριοδικό «ΝΕΟΙ ΚΑΙΡΟΙ ΕΝ ΑΙΓΙΩ» όπου εκδότρια είναι η κόρη της.

-Η κατασκευή του Εικαστικού Κοσμήματος ιδιαίτερα τη συγκινεί και ήδη έκανε μία επιτυχή έκθεση στη ΧΕΝ Γλυφάδας.

-Από μικρό παιδί δούλευε (παράλληλα με το σχολείο) στο δικηγορικό γραφείο του παππού της ποινικολόγου Εμμανουήλ Λεωνίδα.